Haurren garapena, jolasaren bidez
Maddi Soroa Hernandez psikomotrizista. Laida Goiburu
Gorputzera Psikomotrizitatea zerbitzua jarri du martxan Maddi Soroa Hernandezek Zaldibiako Goizane zentroan. Helburua haurren garapen integralaren bidaide izatea da. Urriaren 19an hitzaldi-tailerra eskainiko du.
Landa-garapenerako eta iraunkortasunerako Goizane zentroan bada zerbitzu berri bat: Gorputzera Psikomotrizitatea. Maddi Soroa Hernandez (Tolosaldea, 1983) psikomotrizista da proiektuaren atzean dagoen profesionala. Urriaren 19an hitzaldi-tailer saio ireki bat egingo du Goizane eraikineko areto nagusian, kontzeptu teoriko eta praktikoen bitartez pzikomotrizitatea zer den azaldu eta nahi duenari Gorputzera espazioa ezagutarazteko. Haurraren garapena ulertzeko eta laguntzeko modu bat da psikomotrizitatea, gorputza, mugimendua eta emozioak elkarlotuta daudela kontuan hartzen dituena.
Soroak azaldu duenez, bi eratara landu daiteke psikomotrizitatea: prebentziozkoa eta terapeutikoa. «Hezkuntza psikomotrizitatea haurraren garapenean laguntzen duen prozesua da, akonpainamendu bezala eta prebentzio bezala, printzipioz ez du zertan zailtasunik egon. Eta psikomotrizitate terapeutikoa zailtasunen bat azaltzen denerako da».
Zailtasun horiek era askotakoak izan daitezke: «Organikoa izan daiteke, mugimenduan zailtasunak dituen haur bat, autismoa duena, edo garun paralisia duena; eta bestetik emozionala, beldur asko dauzkan haurra, harremanak egitea kostatzen zaiona, esfinterraren kontrola menperatu gabe daukana edo amarengandik separatzea zaila egiten zaion haur bat… Mila arazo izan daitezke, oso zabala da».
Bi multzoak lantzen ditu. Haur Hezkuntza ikasi zuen, eta Bergarako Luzaro Psikomotrizitate Eskolan ikasi zuen gero, bi urtez hezkuntza psikomotrizitate espezialista izateko, eta beste bi urte terapeutikoa egiteko. 0 eta 12 urte bitarteko haurrei eta beraien familiei zuzendutako zerbitzua eskainiko du Goizanen.
Lehenik, bost saioko prozesua
Haurraren garapenean zalantzak daudenean, zailtasunen bat antzematen denean edo, besterik gabe, bere garapena modu osasuntsu eta errespetuz lagundu nahi denean jo daiteke zerbitzura. Gorputzaren ezagutza, mugimendua, emozioen adierazpena, konfiantza eta besteekiko harremanak modu naturalean lantzen dira Gorputzeran.
Lehenik, bost saioko prozesua egingo dute gerturatzen diren familiek, ordubete astean: «Familia osoa etortzen da, haurrarekin bizi diren guztiak. Gero hiru saio haurrarekin, eta azkena gurasoekin bakarrik», azaldu du adituak. Haurra ezagutu, zailtasunak ezagutu eta bere jolas eta familia egoeraren arabera saiatzen da ulertzen ze esku-hartze egin beharko litzatekeen. Jarraipena haur bakoitzaren araberakoa da, «ez dago ezer ziurra».
Saioak ez dira gidatuak, baina jolasa eta mugimendua dute oinarrian. Horiek dira tresnak. Haur bakoitzak erabakitzen du zertan jolastu nahi duen. Arau bakarra dago: «Gure gorputza zaintzen dugu, ezin dugu minik eman». Soroaren hitzetan, «haurrak bere gorputza mugimenduan jartzen du eta bere jolasaren arabera adierazten du nola dagoena, zer bizitzen ari den, ze beldur dauzkan». Jolasarekin, bakoitzaren egoera interpretatzen ahalegintzen da psikomotrizista. Honela azaltzen du espezialitatearen garrantzia: «Haurrek mugimenduaren eta jolasaren bidez adierazten dute sentitzen dutena. Horrela eraikitzen dute beren nortasuna, konfiantza eta munduarekiko harremana. Psikomotrizitate gelak, prozesu hori ahalbidetzen du».
Txindokiren magalean
Proposamenak egin ditzake adituak, baina librea da, ez dago aurrez diseinatutako bide zehatzik. Salto, gora, behera, txiribuelta, batetik bestera. Koltxonetak, eskailerak, ipuinak, plastilina, egurrezko blokeak, buztina, mahai jolasak… «oso irekia da». Helburua garapen integralaren bidaide izatea da: fisikoa, emozionala, mentala eta soziala.
Apirilean hartu zuen Soroak Goizane eraikinean zerbitzua martxan jartzeko erabakia. Aurrez, Harremanak Elkartean psikomotrizista bezala lan egiten zuen, Donostian eta Azpeitian. Hutsune bat nabaritu zuen Goierrin, eta besteak beste horrek bultzatuta egin zuen hautua: «Nik dakidala Goierrin ez dago Aucouturier metodologian oinarrituriko Laguntza Psikomotrizitatea lantzeko espazio eta zerbitzurik, eta Azpeitia eta Donostiara Goierritik etortzen zitzaizkidan. Kilometro pila bat, aparkatzeko ere eromena… Nik gogoa nuen zabaltzeko eta hemen izan da». Tokia ezagutzen zuen, eta i
nformazio eske jo zuen Goizanera. Bulegoak alokairuan zeudela jakin eta horrela animatu zen.
Landa eremuan dago, argi naturala du, zaratarik ez eta aire zabala. Aparkatzeko ere arazorik ez dago, guneak aparkalekua baitu. «Gaur egun gurasook bizi gara alde batetik bestera eta aparkatzen edo TAO jartzen ibili behar baduzu…». Gainera, zain egoteko paraje ederra da: «Haurra saioan dagoen bitartean, bere zain norbait dago. Donostiako etorbide batean egon edo hemen tabernan Txindokiren magalean egon… horrek ere laguntzen du».
Ezjakintasuna eta beldurra
Soroaren esanetan, ezagutza falta dago psikomotrizitatearen inguruan, ezjakintasuna, beldurra. Garai batean psikologoarena joatearekin egin du konparaketa: «Gaur egun oso ohikoa da, fisioterapeutarena joatea bezala. Haur bat psikologoarena joaten denean zaila da, hitza delako tresna, eta haur batek jolasaren bitartez adierazten du hitzarekin baino hobeto». Gurasoei beldurrik ez edukitzeko eta zerbitzua probatzera gerturatzeko deia egin die.
Horretarako lehen aukera urriaren 19an izango dute, hitzaldi-tailerrarekin. Teoria azaltzeaz gain, ariketa praktikoarekin umeen bizipenetan jarriko ditu gurasoak.■
